کتاب «آیین اوستا» نوشتهٔ سیاوش اوستا (حسن عباسی) با تمرکز بر «جهان آریایی» و پیشینهٔ تمدنی آن، به مقایسهٔ تاریخی میان سنتهای کهن ایرانی و ادیان بزرگِ امروز میپردازد. نویسنده در این اثر، ادیان ابراهیمی—از جمله اسلام، مسیحیت و یهودیت—را بهعنوان ادیانی با منشأ مشترک معرفی میکند و تلاش دارد جایگاه آنها را در برابر روایتهای تمدنیِ ایران باستان بررسی کند.
در بخشی از کتاب، نگاه انتقادی به سالنامهٔ هجری قمری مطرح میشود و از آن بهعنوان تقویمی با ماههای متغیر یاد میگردد که بیشتر کارکرد نمادین و مذهبی دارد؛ موضوعی که نویسنده آن را در نسبت با کاربردهای اداری–سیاسی تقویمها تحلیل میکند. «آیین اوستا» برای مخاطبانی که به تاریخ ایران باستان، دینپژوهی تطبیقی و بحثهای مربوط به تقویمها و روایتهای تاریخی علاقه دارند، اثری بحثبرانگیز و قابل بررسی است.
دیدگاهتان را بنویسید