آلودگیهای فرهنگ ایران؛ ریشههای پنهان یک بحران فرهنگی
در کتاب «آلودگیهای فرهنگ ایران» نوشته دکتر احمد ایرانی، با نگاهی تیزبین به ریشههای فرهنگی پرداخته میشود. فرهنگ غنی ایران، علیرغم جلوههای زیبا، به شدت تحت تأثیر «عربگرایی»، «صوفیگری»، «خرافهپرستی» و «غربزدگی» قرار گرفته و از این آسیبها رنج میبرد.
صوفیگری ایرانی در آغاز، واکنشی بومی و ایرانی بود در برابر شیوههای زندگی، گفتار و رفتار اعراب، و تلاشی برای مقابله با آیین و کیش تازی. بسیاری از صوفیان اصیل ایرانی در طول تاریخ پس از اسلام، به دشمنان سرسخت فقها و علمای دینی تبدیل شدند و با رسوا کردن ملایان و زاهدان، حقیقت را فریاد زدند.
آنها با بیپروایی اعلام میکردند: «دین و مذهب مانع رسیدن به حقیقت است»، «قرآن و پیامبر هر دو حجابی بر راه خدا هستند»، «عارف دانا برتر از پیامبر وحیدار است» و «برای پیوند با خداوند، نیازی به رسول یا امام نیست». این دیدگاهها، بسیاری از پایههای اسلام را به چالش کشیده و آنها را بیاساس جلوه میدادند.
پاسخ دادن به زهرا لغو پاسخ