کتاب «ترانههای کوبنده دین» اثر دکتر احمد ایرانی، به بررسی مخالفتهای شدید دانشمندان و فیلسوفان شجاع ایرانی با اسلام از زمان تسلط آن بر فرهنگ ایران میپردازد. این اندیشمندان، خدای عربها را که به عنوان موجودی ستمگر، خشمگین و فریبکار توصیف شده، رد کردند؛ وحی آسمانی را انکار نمودند، نبوت محمد را ادعایی بیاساس دانستند و داستانهایی مانند آدم و حوا، طوفان نوح، بهشت و جهنم یا معجزات امامان شیعه را با علم و منطق ناسازگار شمردند. ذکریای رازی به عنوان یکی از برجستهترین پیشگامان این انتقادات شناخته میشود و پس از او، شخصیتهایی همچون فردوسی، خیام، حافظ، عینالقضات همدانی، شهابالدین سهروردی و دیگران، اسلام را دینی آسمانی برای ایرانیان نپذیرفتند. در دوران معاصر نیز چهرههایی مانند فتحعلی آخوندزاده، آقاخان کرمانی، صادق هدایت، شجاعالدین شفا و بسیاری دیگر، اسلام اصیل محمدی را همانگونه که هست به مردم معرفی کردند و در تلاش برای ریشهکن کردن نفوذ دین عربها کوشیدند.



















پاسخ دادن به Ali Karimi لغو پاسخ