در کتاب «تعمقی بر قرآن» اثر عمید حقیقتجو، قرآن به عنوان متنی فاقد اعتبار واقعی معرفی میشود. خدای توصیفشده توسط محمد ساختگی است و مأموریت او بدون پایه و اساس. از این رو، امامان، رهبران مذهبی و هر آنچه به اسلام پیوند خورده، فاقد ارزش قابل توجهی است. انگیزه محمد از معرفی اسلام، دستیابی به مقام و سلطه بود. این دین به معنای اطاعت بیچونوچرا است و پیروان را از هرگونه پرسش بازمیدارد و مخالفت را با مجازات مرگ پاسخ میدهد. قدرت محمد و پیروانش بیحد است، به گونهای که با صدور فتوا، میتوانند جان و دارایی هر گروهی را تصرف کنند و خود را مالک مطلق مردم میدانند. رهبران اسلامی از پوچی قرآن و این باور آگاهند و بنابراین نه تنها برای مدرنسازی آن تلاشی نمیکنند، بلکه هر تلاشی برای تغییر را با مرگ مجازات میدانند. آنها با تکیه بر نسخه سنتی اسلام، از ناآگاهی جامعه سود میجویند، مخالفان را زندانی میکنند، با خشونت رفتار مینمایند و در نهایت نابودشان میسازند، زیرا تمایلی به از دست دادن این قدرت ندارند. اسلام هیچ ریشهای جز خودمحوری ندارد.













پاسخ دادن به علی لغو پاسخ