در کتاب «محمد: پیامبر شاه عرب» اثر دکتر لطفالله روزبهانی، به بررسی خشونتهای مندرج در قرآن پرداخته میشود که در ۳۱ سوره از ۱۱۴ سوره آن، به موضوعاتی چون نبرد، کشتار، غارت و خونریزی اشاره دارد. بر پایه اسناد تاریخی معتبر از نویسندگان عرب و کارشناسان غربی اسلام، محمد هزاران تن را به جرم کفر و شرک اعدام کرد، چشمانشان را کور نمود و با اندامهای قطعشده در صحراهای سوزان عربستان رها ساخت. کتاب به جنایاتی اشاره دارد که حتی در میان بدترین مجرمان نادر است، مانند همخوابگی فاتح با زنان و کودکان خانوادههای مقتول، درست کنار اجساد تکهپارهشدهشان، چنانکه محمد با قبیله یهودی بنینضیر رفتار کرد. محمد با وعدههای ثروت پادشاهان و زنان زیبا، تمدنها را ویران ساخت و ایدئولوژی عقبماندهاش بیش از ۱۴ قرن بر کشورهای جهان سوم سایه افکنده، جایی که هر روز میان شاخههای مختلف پیروانش، قتل و درگیری رخ میدهد. تحت پوشش پرستش خدا، یارانش دارایی ملتها را چپاول کردند، هزاران زن را به بردگی کشاندند و تعرض به ناموس دیگران را امری پیشپاافتاده میدانستند. اسلام به عنوان ابزاری برای کسب قدرت و حکومت معرفی شده که فاقد پایههای اخلاقی است، و تعدد همسران محمد نمادی از به بند کشیدن زنان توسط مردان به شمار میرود – فاجعهای که ایران نخستین قربانی آن بود.




















پاسخ دادن به کیان قاسمی لغو پاسخ