تقلب در تاریخ بهعنوان یک ابزار سیاسی، از همان روزهای نخست پس از قیام بهمن ۱۳۵۷ در روایت رسمی جمهوری اسلامی پررنگ شد. نویسنده معتقد است با بهقدرت رسیدن روحانیت (در ائتلاف با نیروهای اقتصادیِ مسلط) روند بازسازی گزینشی تاریخ صد سال اخیر ایران آغاز گردید؛ روندی که در آن برخی چهرهها برجسته و برخی مقاطع حساس عمداً حذف یا کمرنگ میشوند. بهعنوان نمونه، او به برنامهٔ ۲۴ اسفند ۱۳۵۷ در تلویزیون جمهوری اسلامی اشاره میکند که به تجلیل از آیتالله کاشانی پرداخت، اما به گفتهٔ متن، بخشهای تعیینکنندهای از رخدادهای پس از ۳۰ تیر ۱۳۳۱ و همچنین نقش کاشانی در زمینهسازی برای کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ را با توجیه «کمبود وقت» نادیده گرفت.




















پاسخ دادن به zahra لغو پاسخ